Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Elżbieta Opalińska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Elżbieta Opalińska. Pokaż wszystkie posty

ŁÓDŹ ŻYCIA

Życie płynie wartką strugą,
Niesie radość, smutki, żale,
Jesteś jego łodzią kruchą
Co przebija się przez fale.

Płyniesz z prądem - szczęście sprzyja,
Mijasz głazy, pnie, zakręty,
Odwaga ci pierś rozpiera,
Pokonujesz więc odmęty.

Płynąc pod prąd bystrej rzeki
Wiele może się wydarzyć.
Koniec drogi jest daleki.
O spokoju można marzyć.

Gdy do kresu łódź dobije
Ponaprawiaj wszystkie szkody,
Niech radością serce bije.
Dalej z życiem idź w zawody.
[Elżbieta Opalińska]


LEŚNE ANIOŁY



Posypane śniegiem drzewa
Błyszczą brylantami.
Białe zjawy, Anioły,
Krążą nad lasami.
Śnieżnym puchem sypią,
Otulają drzewa,
Przysiadają na gałęziach,
To fruną do nieba.
Odlatują, wracają
Z promieniami słońca,
By unosić się nad lasem
I czuwać bez końca.
Te leśne Anioły
Szaty swe zmieniają,
Zielone są latem,
Jesienią złotem się okrywają.
Ujawniają się w chwilach,
Kiedy cisza w lesie,
A lekki szmer liści
Ich modlitwę niesie.
[Elżbieta Opalińska]