BAŚŃ JESIENNA

Jesień szemrze ciemną nocą

Baśń cudowną i uroczą

O bogactwie naszej ziemi

Szczęściem życia między swemi

Suche liście z polskich drzew

To nasz szum i zwiewny śpiew

Jesień obraz cudownej twarzy

Ludzką pracy mocy Bożej

Symfonię dźwięków rozgłasza

Piękno ziemi naszej

                                   Emilia Zimnicka

MACIERZANKOWA DZIEWCZYNA

Letnią pora
Pachnącą wiśniami
Macierzankową miedzą
Pośród łanów zbóż
Szła dziewczyna
Z jasnymi włosami
Szła radosna
Dziś nie ma jej już
Jasne włosy
Szron, szron przypruszył siwy
Modre oczy przygasły
Wśród rzęs
Młodość zabrał czas
Koń srebrno - grzywy
Rozpędzony aż po życia kres
Tylko wiedza wśród pól pozostała
Macierzankowa... liliowy chodnik do
Nieba
Moje pieśni młodzieńcze zabrała
Został tylko zapach matczynego chleba 
                                 Emilia Zimnicka

 

 

CHABRY

 

Najpiękniejsze kwiaty świata
To chabry, niebieskie gwiazdki
W gęstwinie płowego zboża
Okruchy nieba
Oczy wiejskich dziewcząt
Tęskniące za tajemniczym światem
Osnute mgiełką radości
Ich włosy pachną macierzanką
Śródpolnych miedz
Po których rozchodnik
Wytycza złoty ślad mrówkom
I biedronkom
                            Emilia Zimnicka