MOJA SAMOTNOŚĆ

W zachwycie cię kocham.

Kocham cię jak wielką sprawę życia,

jak noc, jak wiatr,

jak ukrytą w mojej duszy śmierci.

Kocham cię, poro mojej ciszy,

jakże głęboko niosę w sobie nicość.

Kocham cię jak zagadkę mojego istnienia,

jak gorycz losu na tym świecie,

jak ludzkie łzy pełne tajemnic.

Jesteś pocałunkiem życia falą,

która moją duszę w tańcu zdobyła.

[Olga Votsi]

DOTYK

Wraz z uściskiem twojej ręki
poruszyło się coś tajemniczego, aby mnie znaleźć,
jakaś oddalona fala świata,
jakiś prąd powietrza, którego źródła
nie umiem nazwać.

Ileż to mi energii ten twój dotyk odbiera!
Bowiem jesteśmy łańcuchem z siły i okrzyków,
z potężnych burz i łez, i z oddechu tajemnego,
bowiem jesteśmy siedzibami ognia,
gdzie jedno o drugie się potyka.

I czuję, kiedy cię dotykam, że opustoszało
jakieś miejsce na ziemi,
i że ktoś przeżywa ten dotyk gdzieś bardzo daleko.

[Olga Votsi]