POŻĄDANIE

Nasypem — pośród sosen —

siejemy słowo po słowie —

aż zdanie wyrosło rumiane

o ogrze i o podkowie —

Niepokojąca bladość

zamgliła Twoje lico —

krwią nagłą zapłonęła

Twa wąska tajemnica.

Drżą palce w zapleceniu,

kochają się i pieszczą —

słowo jak papier palony

wiją się i szeleszczą.

Modrzeją już przed nami

pijane, chwiejne ściany —

noc zaskrońcowym skrętem

owija w krąg Bielany

[Emil Zegadłowicz]

NAJPIĘKNIEJSZY WIERSZ

Miła moja kładzie się spać,

bardzo po nocy miłosnej zmęczona —

— skośny zachód złoci się jak bursztyn,

w którym słońce zadymione kona.

Piszę wiersz ten... "może ci przeszkadzam ?”

ach! przeciwnie! — dość z tymi rymami!

— wiersz dokończę szczęśliwiej i lepiej

na Twych wargach moimi wargami.

[Emil Zegadłowicz]

ZIEMIA

 


Dziewczyna jest śniada i ciepła.

Śniada jak piasek nadmorski o złotym świcie.

Ciepła jak fala morska na płytkim południu.

Lubi w pełni lata nagość rozrzutną, swą nagość,

pełną czaru i wdzięku, niewinną bo piękną!

Ziemia naga i Dziewczyna naga!

Wkłada też chętnie na głowę wieńce modre z bławatów,

czerwone z maków, żółte z szczodrzeńców i dziewann.

Zakwita jak ziemia.

Jest ziemią.

Słońce lśni na jej wilgotnej wardze.

[Emil Zegadłowicz]

NOC KSIĘŻYCOWA

Mag północy, ogrojców gwiaździstych margrabia,

Samotnik, co rozliczne godzi życia waśnie -

ku oknom wpółotwartym sny dziewczęce zwabia

i czuje rozkoszy nieznanych baśnie.

Pachną bzy i jaśminy zmysłowo, upojnie,

jak ukryte sypialnie powabnych messalin-

- bije serce!

- Tak cicho!

- uroczo... spokojnie

-godzina dojrzewania przesłodkich ust malin.

Smutek - myśli i rojeń znamienity snycerz

ornament wspomnień w obraz uchwytny układa:

- brzegiem lśniącego stawu jedzie młody rycerz...

o oknach wpółotwartych, gankach, różach, roi-

o wstępach, które poda dłoń jak jaśmin blada -

- jedzie srebrną rozbielą rycerz w srebrnej zbroi...

[Emil Zegadłowicz]