Pieśnią duszy - targanej przez wiatr!
Krzykiem gniewu i buntu przypływem!
Cichą skargą niespokojnych lat.
Moje wiersze nabrzmiałe pragnieniem;
pełne tęsknot, uniesień i drżeń,
są odbiciem myślowych odcieni,
zasłuchania w urok leśnych ech...
Moje wiersze są pełne słodyczy,
snów westchnianych, lubej woni róź,
cichych westchnień i tęsknot dziewiczych,
niepokoju pośród gromów burz.
W moich wierszach żal - nutką brzmi rzewną
w przemijaniu zjawisk i chwil.
W myślach strunę potrącam tajemną...
jej dźwięk tkliwy - burzy serca rytm!
[Gaja]
