Dla kobiety można wszystko
Można świat u stóp jej złożyć
Byle chciała być tak blisko
Aby serce swe otworzyć
Bo jak kto z zamkniętym sercem
Może dostrzec dary świata
Gdy wciąż siebie ma w udręce
Martwi się o swoje lata
Nie przygląda się czasami
Gdy się do niej kto uśmiecha
Ot tak sobie, bez skojarzeń
I nie myśli on o grzechach
Chce po prostu cieszyć oko
Cieszyć serce gdy jest blisko
Móc pogłaskać ją po ręce
Czule objąć i to wszystko
Odprowadzić ją do domu
I powiedzieć: dobrze będzie
Chcesz to powiedz o mnie komuś
Ja właściwie jestem wszędzie
I gdy zamkniesz czasem oczy
To poczujesz mnie tu blisko
Mnie w spokoju nie przeoczysz
Tak ci właśnie daję wszystko.
[Małgorzata Kowzan]
Można świat u stóp jej złożyć
Byle chciała być tak blisko
Aby serce swe otworzyć
Bo jak kto z zamkniętym sercem
Może dostrzec dary świata
Gdy wciąż siebie ma w udręce
Martwi się o swoje lata
Nie przygląda się czasami
Gdy się do niej kto uśmiecha
Ot tak sobie, bez skojarzeń
I nie myśli on o grzechach
Chce po prostu cieszyć oko
Cieszyć serce gdy jest blisko
Móc pogłaskać ją po ręce
Czule objąć i to wszystko
Odprowadzić ją do domu
I powiedzieć: dobrze będzie
Chcesz to powiedz o mnie komuś
Ja właściwie jestem wszędzie
I gdy zamkniesz czasem oczy
To poczujesz mnie tu blisko
Mnie w spokoju nie przeoczysz
Tak ci właśnie daję wszystko.
[Małgorzata Kowzan]
