MIŁOŚĆ

Przeżywaj w swym skromnym domu,

Śpiewaj, poeto rymów złotych

Śpiewaj! A dobry Bóg nie da cię

skrzywdzić nikomu,

Także kwiaty i słońca dotyk...

Śpiewaj dla tej, którą miłujesz...

Posłuchaj! Klaszczą ci tam na dole.

Śpiewaj biedę, przez którą wędrujesz!

Śpiewaj! I nie chodź po tym łez padole!

                Louis-Honoré Fréchette

NIEDOSZŁE SPOTKANIE

Nie przychodziłaś na spotkanie;

Czas wlókł się ale naprzód brnął niezmordowanie,

W odrętwienie zmieniając ból. Właściwie czemu

Czułem ten ból? Mniej sam brak ciebie; bardziej brak

W tobie tego współczucia, co potrafi przemóc

Opór z czystej dobroci serca: to mnie tak

Bolało, kiedy tykał swe zabójcze zdanie

Zegar: "Nie przyszła na spotkanie".

Tyś mnie naprawdę nie kochała

Nigdy — a tylko miłość potrafi się cała

Poddać władzy współczucia: wiedziałem i wiem.

Lecz czy nie było warto tak niewielkim kosztem —

Godziny, paru godzin — w zmaganiach ze złem

Wspomóc to, co w nas boskie, jednym ludzkim, prostym

Gestem: przyjściem, dowodem, żeś ranić nie chciała,

Choćbyś mnie nawet nie kochała?

                                                 Thomas Hardy

NOC NAD KSIĄŻKĄ

Noc miłosne do uszu szeptała sekreta,
Kiedy drżąca, wzruszona z pięknych ust Romea
Pierwsze pocałowanie swe miłosne wzięła
Ledwie trzynaście wiosen licząca Julietta.
Noc swe czarne, gwieździste namioty rozpięła,
Gdy z werońskiej dzieweczki wykwitła kobieta...
Nie plamiła ciemności zaranna planeta,
Gdy w ramionach królewskich Sulamit tonęła.

Noc jest porą miłości i błysku rapiera.
O nocy, w aragońskich ogrodach pachnąca!...
Gdy do nóg don Juana upadła Elwira,
We łzach słodkiej miłości i żalu tonąca.

Już lampa gaśnie... Książkę zamykam Szekspira..
O nocy... nocy pusta, samotnie płynąca.
                                                Antoni Słonimski

                      animator: Chibusia

ŻEGNAJĄC SIĘ Z MATKĄ

Jak do Ciebie będę pisał
pochylony nad sobą w żalu.
Serce chłodne świeci jak kryształ
i choć wczoraj się z Tobą rozstałem,
jak Ci słowo do dłoni podam
badający uparcie ciemność,
skoro mówisz: lekka jest młodość
chociaż ognia bukiet nad ziemią,
skoro mówisz: ciałem człowieczym,
trzeba schodzić nisko, najniżej,
bo radosna w locie tym wieczność
jest kołyską zrodzoną na krzyżu.
Jak Ci sercem odpowiem jak źródłem
wykuty głosem śpiewnym,
kiedy tłum przerażonych jaskółek
niosę po ręce lewej,
jak mych ust niewyczutych graniem
mam zawołać bohaterski i bliski,
gdy po mej ręce prawej
drży ojczyzny pogięta kołyska
i piosenka wieczorna leży
jak owocu zniszczone grono,
dalej niebo, dom mój i księżyc
opuszczony jak Ty i młodość.

                                                 Tadeusz Grajcy