HARMONIA DUSZ

Człowiek
jest jak instrument muzyczny
posiadający duszę
nabrzmiałą uczuciem.
Pełnię jej piękna
może wydobyć
drugi człowiek.
Zależy tylko
jaką jego ręka
poruszy strunę
lub naciśnie klawisz.
Możemy usłyszeć
najpiękniejszą
muzykę miłości
lub
jęk,
zgrzyt,
wycie.
Ot - życie
                               [Zofia Kobyłecka]

CHCIAŁABYM

Wiesz
chciałabym uciec z Tobą
tam gdzie pada z niezapominajek deszcz
gdzie śpiewają motyle tańczą kwiaty.
Gdzie ptaki szybując w przestworzach
z różanych chmur rzucają do naszych stóp
aksamitne płatki róż.
Wiatr niekończącą się muzykę miłości gra.
Wiesz chciałabym…
Chciałabym nie wracać już.
                              [Zofia Kobyłecka]

ZIMOWE KWIATY

Na szybach kwiaty już wyrosły

Niebo jest pełne srebrnych gwiazd

Daleko znowu jest do wiosny

kiedy popłynie rzeką kra

Siedzimy w domu zasłuchani
w rozmowę iskier na kominku
Mróz ubiera drzewa na biało
zimowa Pani dotyka wszystkim białą ręką

Na szybach kwiaty srebrem świecą
W twoich oczach dziwny blask
Anioły z nieba znów przylecą
Na drodze tańczy biały wiatr

Siedzimy w domu przy kominku
Otwieram oczy, budzę się
znów tylko ściany odrapane
zimowe kwiaty to był piękny sen...
                                                  [Marian Oszek]

KRAINA MARZEŃ

Jak Feniks
odrodził się z popiołów
zapomnienia do życia

w ogniste skrzydła
otrzymał oddech wiatru
i wzbił się w przestworza
wysoko ponad rzeczywistość
aby przelecieć przez czas
upływających chwil
do wybranej krainy

jego serce pełne wiary
w oczach iskierki nadziei
pełen nowych sił
do pokonywania
przeciwnych wiatrów
i zawirowań burz

przelatuje ponad chmurami
niezmierzonych odległości
aby dotrzeć

leć złotopióry
ponad chmury w błękit
ponad czas w dal i wyobraźnię
do wybranej krainy
                             [Kazap]