WIATR I SŁOŃCE

 

 Ani wiatr gwałtowny, ani porywisty
i pełen aromatów nie rozebrał mnie
i żaden też nie porwał chusty z mojej głowy
ich siła i upór wyładowały się na
moim kruchym ciele.
Jak ptak w agonii zgasły
pólnocno-wschodni i ten północny
i trzy inne wielkie wiatry
tak pewne swojej siły.
Lecz słońce twojego spojrzenia samo
zrzuciło moje chitony.
W sercu uśpione rytmy odnalazłam
poddałam się i zatańczyłam
pod promieniami twoich rzęs.
                                               [Victoria Theodoru]

JAKŻE PIĘKNIEJESZ!...

Jakże piękniejesz, jakże młodym się stajesz

w moich ramionach, jakże pachniesz!

Jak zagajnik po deszczu ślesz

kolory świeże, aromatyczne tchnienia,

a "uśmiech twój jak nard".

Jeśli jestem tą chmurą, która cię zrasza,

jeśli jestem tym wichrem, który cię ożywia,

oto moja dobra sława,

oto mój skarb i moje bogactwo.

[Victoria Theodoru]