BIAŁE RÓŻE...

Czas odchodzi, jak rwąca rzeka, ani nie przyspiesza ani nie poczeka...

A w oddali ponad mgłą,

czysty orszak białych róż,

kiedy Twoja dusza śpi, one wyruszają już.

Mają wygląd zwykłych łez,

teraz wszystkie, jeśli chcesz

niosą piękne dary Ci-

chociaż wszystko to się śni,

to dostajesz od nich w darze,

zapomniane ludzkie twarze...

[Jakub Fydrych]

NOCĄ, GDY ZEGAR...

Nocą, gdy zegar miłości waha się

pomiędzy Zawsze i Nigdy,

twoje słowo rozbija się o księżyce serca,

a z głębi twoich oczu tak jasno niebieskich

nadciąga ciężka chmura, by spiąć niebo z ziemią.

Z daleka, z pociemniałego od marzeń

gaju, powraca tchnienie, które już odbiegło

i niespełnione kołuje nad nami rozlegle jak konstelacje przyszłości.

To, właśnie to, co kołysze się w nas niepewnie

i odgrzebuje nasze wewnętrzne cmentarze,

to — ślepe jak spojrzenie, którym się zderzamy —

całuje teraz czas prosto w usta.

[Paul Celan]

NAJPIĘKNIEJSZY WIERSZ

Miła moja kładzie się spać,

bardzo po nocy miłosnej zmęczona —

— skośny zachód złoci się jak bursztyn,

w którym słońce zadymione kona.

Piszę wiersz ten... "może ci przeszkadzam ?”

ach! przeciwnie! — dość z tymi rymami!

— wiersz dokończę szczęśliwiej i lepiej

na Twych wargach moimi wargami.

[Emil Zegadłowicz]

W OGRODZIE

W ogrodzie, naszym ogrodzie

gdzie kwiaty mają różne barwy radości

idziesz, wychodzisz na spotkanie

wołasz, słyszę Cię

widzę sercem

wiem, tęsknisz

a tęsknota jest wołaniem

biegnę, przytulam Cię

uśmiecham się, tańczę

śmiejesz się, jesteś

i tak rozkwitło szczęście

w naszym ogrodzie miłości

wśród ciszy i radości

Ty też widzisz mnie

słyszysz sercem

co jest wiecznym miłowaniem

w ogrodzie miłości

gdzie cisza jest spotkaniem

                           [Iwona Piendyk]